तिची अदाच निराळी..
तिच्या मोहक अदांवर
मन अलगद जाऊन बसते।
जिथे पाहावे तिथे ती दिसते
ती ध्यानी मनी स्वप्नी वसते।
सूर्य तळपता माथ्यावर
ती चांदण माळुन येते।
गुलमोहराच्या देहावर
ती लाली उधळत येते।
हिरवळल्या पानातून
ती मोहर बहरुन येते।
झाड झुकते विनम्रतेने
ती फळांवर डवरुन येते।
ग्रीष्मातल्या काहिलीवर
ती शीत मंद झुळुक होते।
पारवा घुमतो मनात अन्
ती कोकीळेची कुहुक होते।
तिची अदाच निराळी
ती ऋतूंची स्वामिनी दिसते।
ती अप्सरा,वसुंधरा लोभस
तिच्या अंगी चैतन्य सळसळते।
--सुनील पवार..

No comments:
Post a Comment