आजच्या दैनिक देशोन्नती (जळगाव आवृत्ती) वृत्तपत्रात माझी कविता "तिच्यातील ती"
==================================================
==================================================
तिच्यातील ती : ०१
============
============
|| ती एक कविता ||
===========
तसं पाहायला गेलं तर
जगाला त्याची ओळख तीच करून देते
तरीही
तिच्यावर हुकूमत मात्र त्याचीच असते..
नेहमीच त्याचा अट्टाहास दिसतो की,
तिने नाचावे तर
केवळ त्याच्याचं बैठकीत
आणि तीही मुकाट सूर पकडते
अन त्यानेच बांधलेल्या रंगीत चौकटीत
नकळत फसते..!!
===========
तसं पाहायला गेलं तर
जगाला त्याची ओळख तीच करून देते
तरीही
तिच्यावर हुकूमत मात्र त्याचीच असते..
नेहमीच त्याचा अट्टाहास दिसतो की,
तिने नाचावे तर
केवळ त्याच्याचं बैठकीत
आणि तीही मुकाट सूर पकडते
अन त्यानेच बांधलेल्या रंगीत चौकटीत
नकळत फसते..!!
नेहमी तोच ठरवतो
तिने असं दिसावं, तिने तसं सजावं
इथे उठावं आणि तिथे बसावं
कसं सोसत असेल ती हे सारं.?
तीचं दुःख हे तिलाचं ठावं..!!
तिने असं दिसावं, तिने तसं सजावं
इथे उठावं आणि तिथे बसावं
कसं सोसत असेल ती हे सारं.?
तीचं दुःख हे तिलाचं ठावं..!!
ती केवळ गिनीपिग बनून राहिलीय
नवनवीन प्रयोग
तिच्यावर निरंतर होत असतात..
अन्वयीत अत्याचारांची ही मालिका
न जाणे कधी थांबणार.?
नवनवीन प्रयोग
तिच्यावर निरंतर होत असतात..
अन्वयीत अत्याचारांची ही मालिका
न जाणे कधी थांबणार.?
तिने कितीही झाकून घेतले अंग..
तरीही तिचे
विनयभंग जणू ठरलेलेच असतात..
सृजनतेच्या पडद्याआडून
पांढरे कलंदर
नित्य बलात्कार करतात..!!
तरीही तिचे
विनयभंग जणू ठरलेलेच असतात..
सृजनतेच्या पडद्याआडून
पांढरे कलंदर
नित्य बलात्कार करतात..!!
मग
कविता असो, वा असो कोणी स्त्री
मात्र
दोहोंच्या वेदनचं स्वरूप सारखचं दिसते..
एकीकडे अश्रुंचे ढाळणे दिसते..
तर दुसरीकडे
लेखणीचे पाझरणे असते..
***सुनिल पवार...✍
कविता असो, वा असो कोणी स्त्री
मात्र
दोहोंच्या वेदनचं स्वरूप सारखचं दिसते..
एकीकडे अश्रुंचे ढाळणे दिसते..
तर दुसरीकडे
लेखणीचे पाझरणे असते..
***सुनिल पवार...✍

No comments:
Post a Comment